Pair of Vintage Old School Fru
HomeBlog
Tags: sentencja, wyrok

Niedopuszczalność oceny skutków upływu

Nadużycie prawa związane z żądaniem rekompensaty
- sprzeczność ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym polegającą na nieprawidłowym ustaleniu wartości nieruchomości spadkowej w G. oraz wartości nieruchomości w K.; brak uwzględnienia długów spadkowych; nieprawidłowe ustalenia obecnej warto
Sąd Okręgowy podał, że powód od młodości zamieszkuje w miejscowości Ł., która jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie miejscowości S., gdzie od kilkudziesięciu lat znajdował się i funkcjonował Zakład (...). Powód od wielu lat pozostaje w leczeniu w związku z licznymi schorzeniami, był wielokrotnie hospitalizowany, rozpoznano u niego m.in. pylicę azbestową, rozstrzenie oskrzeli, miażdżycę uogólnioną. Sąd pierwszej instancji ustalił, że przed Sądem Okręgowym w Tarnowie do sygn. akt I C (...) toczyła się sprawa z powództwa J.K. przeciwko (...) sp. z o.o. w S., Skarbowi Państwa - Wojewodzie (...) oraz Skarbowi Państwa- Ministrowi Skarbu Państwa o zapłatę kwoty 5.000.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi, tytułem odszkodowania za ból i cierpienie oraz doznaną krzywdę w postaci nieuleczalnej choroby - pylicy azbestowej. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie dopuścił dowód z opinii (...) J. w K. na okoliczność ustalenia, jaki jest aktualny stan zdrowia powoda i okoliczności związanych z nabytą azbestozą. W dniu 2 października 2003 r. na potrzeby wydania ww. opinii powód został poddany badaniu pulmonologicznemu, które przeprowadziła pozwana A.K. - specjalista chorób wewnętrznych, chorób płuc i alergolog z Kliniki (...) w K. Pozwana podczas badania (konsultacji) stwierdziła obecność drobnych, przypodstawnych trzeszczeń nad obu płucami, a w obrazie rtg płuc oraz w obrazie tomografii komputerowej o wysokiej rozdzielczości nie stwierdziła uchwytnych zagęszczeń wskazujących na proces chorobowy śródmiąższowy w płucach, w tym azbestozę, oprócz zmian związanych z przewlekłymi zapaleniami oskrzeli, zapaleniami około oskrzelowymi i rozstrzeniami w dolnych płatach płuc. Pozwana na zlecenie Zakładu Medycyny Sądowej w K. dokonała badania powoda w zakresie chorób płuc, by ocenić stan jego układu oddechowego. Oprócz badań fizykalnych płuc powoda pozwana przeprowadziła też u powoda inne badania dodatkowe, które w całości były podstawą postawionej diagnozy. Podczas badania przeprowadziła również rozmowę z powodem. Podstawą postawionej u powoda diagnozy był m.in. wynik badania tomografii komputerowej, który wykluczył obecność choroby śródmiąższowej, w tym azbestozy. W zapisie z badania powoda występowały rozstrzenia oskrzeli - zaawansowane zmiany drzewa oskrzelowego. Na konkretne pytanie - czy u powoda jest azbestoza? - postawione przez pozwaną w toku postępowania diagnostycznego, lekarz P.G. uznał, że objawy, które występowały u powoda w tym obrazie badania tomograficznego (...) to za mało, by stwierdzić u powoda azbestozę. Zmiany oskrzelowe u powoda i stosunkowo niewielkie zmiany miąższowe można bardziej przypisać chorobie obturacyjnej płuc.
Powódka, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w J. w pozwie wniesionym 23 sierpnia 2012 r. domagała się zasądzenia od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w W. świadczenia z umowy ubezpieczenia zawartej 07.10.2002 r. przez poprzednika prawnego powódki - Spółkę jawną (...), P. P. w J., potwierdzonej polisą (...) nr (...). https://farm5.staticflickr.com/4511/37960504461_90fe00d98f_z.jpg
Odnosząc się do przesłanki istnienia wierzytelności wskazać należy, że istnieje wierzytelność powoda wynikająca z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 3 lutego 2012 roku nr (...), a stwierdzona tytułem wykonawczym nr (...) z dnia 27 marca 2012 roku. Wprawdzie W. F. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 3 lutego 2012 roku nr (...) i uchylenie tej decyzji (k. (...) - (...)), ale do chwili obecnej decyzja ta nie została wzruszona.
§ 2. Jeżeli charakter dowodu się temu nie sprzeciwia, sąd orzekający może postanowić, że jego przeprowadzenie nastąpi przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających dokonanie tej czynności na odległość. Sąd orzekający przeprowadza dowód w obecności sądu wezwanego lub referendarza sądowego w tym sądzie.
Sąd Okręgowy ustalił, że przedmiotowa nieruchomość od 1917 r. była własnością ojca L. S. i trzech córek jego brata. L. S. urodziła się w domu stojącym na tej nieruchomości. Przez cały czas do 1945 r. rodzina L. S. korzystała z tej nieruchomości, ponosiła ciężary związane z jej posiadaniem. Z dniem 21 listopada 1945 r. przedmiotowa działka przeszła na własność gminy m. (...) W. na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta stołecznego Warszawy, a następnie na własność Skarbu Państwa w oparciu o art. 32 ust. 2 ustawy z 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej. Rodzina L. S. podjęła starania o uregulowanie kwestii własności składając 24 maja 1949 r. wniosek w trybie art. 7 Dekretu z dnia 26 października 1945 r. o przyznanie czasowej własności przedmiotowej nieruchomości. Wniosek ten do 2 marca 1999 r. nie został rozpoznany. W dniu 28 grudnia 1998 r. L. S. złożyła wniosek o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, który także nie został rozpoznany. Na mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r. nieruchomość ta przeszła na własność Dzielnicy Gminy (...). Na mocy ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy właścicielem nieruchomości zostało miasto (...) W.. Powód zaproponował pozwanym zawarcie umowy dzierżawy tej nieruchomości. Pozwani zostali wezwani do wydania tej nieruchomości, ale czynność ta nie została wykonana w dniu 20 kwietnia 2005 r.
Rozpatrując ponownie sprawę, organ uwzględni powyższe uwagi i wyda stosowne rozstrzygnięcie.
W tym stanie rzeczy zasadnie przyjął Sąd Okręgowy, iż powodowi przysługuje od strony pozwanej zadośćuczynienie za bezprawne pozbawienie go wolności oraz naruszenie powołanych przez Sąd I instancji dóbr osobistych. Za trafny należy natomiast uznać zarzut apelującej strony pozwanej, iż przyznana powodowi tytułem zadośćuczynienia suma pieniężna jest wygórowana. Taka ocena decyduje także o bezzasadności apelacji powoda.
Strona pozwana zastrzeżenia tego typu nie złożyła w trakcie rozprawy z dnia 17 kwietnia 2012 r., mimo że była wówczas obecna wraz z pełnomocnikiem (k.246,247).
- art. 328 § 2 KPC przez brak poczynienia własnych ustaleń faktycznych, podzielenia ustaleń Sądu pierwszej instancji i wyprowadzenia z nich niewłaściwych wniosków co do zakresu udzielonego pełnomocnictwa i causy dokonania przelewu kwoty 80.000 euro,
Mieszkańcy osiedla położonego na ulicach (...), oraz (...) w J. zwracali się w październiku 1995 roku do Dyrektora Zakładu (...) w W. o zainstalowanie na ich osiedlu transformatora niskiego napięcia z uwagi na to, że dotychczas dostarczana energia elektryczna powoduje awarię sprzętu domowego zasilanego energią. Zgodnie z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta J. zatwierdzonego uchwałą nr (...) z dnia (...) października 1991 roku na remont linii energetycznej niskiego napięcia, oraz budowę stacji transformatorowej STSpb 20/250 z dowiązaniami średniego i niskiego napięcia w rejonie G., miała być wykorzystana działka zakupiona przez powoda nr (...).
Została ona oparta na podstawie następujących zarzutach:
Na mocy umowy factoringu krajowego z regresem nr (...) zawartej w dniu 4 lipca 2008 r. pomiędzy (...) S. A. a (...) S. A. z siedzibą w W. wierzytelności przysługujące (...) S.A. od (...) Spółki jawnej zostały przekazane na (...) S.A. Pismem z dnia 21.06.2010 r. (...) S.A. poinformowała o całkowitym rozliczeniu umowy factoringu krajowego z regresem nr (...) i zwolnieniu z cesji wszelkich wierzytelności objętych factoringiem powstałych po 21.06.2010 r.
Inwestor nie przewiduje wprowadzenia do istniejącej dokumentacji konstrukcji żadnych zmian, a co za tym idzie nowych rysunków zamiennych”. Oświadczenie tej treści było złożone przed podpisaniem aneksu, co niewątpliwie brał pod uwagę pozwany ustalając z powodem datę zakończenia umowy w aneksie nr (...).
Z uwagi na trudną sytuację materialną powoda (A.Ż. przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje i nie ma żadnych dochodów) oraz na uznaniowy charakter roszczeń (żądanie za okres do maja 2006 r. zostało oddalone z powodu podniesionego zarzutu przedawnienia) Sąd ten nie obciążył skarżącego kosztami postępowania odwoławczego, stosownie do treści art. 102 KPC w zw. z art. 108 § 1 KPC i art. 391 § 1 KPC.
Powódka wniosła o oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę pozwaną. - sprawdź artykuł
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 100 zdanie drugie KPC, uznając, że pozwany przegrał proces co do nieznacznej części swojego żądania.
Wskazał, iż w tym czasie, gdy został zatrzymany był taksówkarzem prowadzącym własną działalność gospodarczą, a wobec tego, iż w tym czasie nie miał rodziny, mógł w całości poświęcić się pracy, a dzięki temu uzyskiwać wyższe zarobki.
Inną rzeczą jest to, że istotą działania banków jest m.in. dochodzenie swych należności. Dlatego też przyjęcie, że postępowanie to jest sprzeczce ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem prawa lub z zasadami współżycia społecznego musiałyby zachodzić jedynie w sytuacjach wyjątkowych i skrajnych. Podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż zobowiązanie powodów z zobowiązaniem z wystawcy weksla, a następnie z nabywcą przedsiębiorstwa, który przystąpił do długu, ma charakter solidarny, a z istoty solidarności, w tym mającej swoje źródło w zobowiązaniach wekslowych, wynika, że od woli wierzyciela zależy sposób egzekwowania swej należności (art. 47 Prawa wekslowego). Dlatego też nie można ocenić jako sprzecznego z zasadami współżycia społecznego zachowania pozwanego, który skierował swą egzekucję przeciwko pozwanym, a nie tylko wobec dłużnika, który przystąpił do długu. Powodowie wywodzili, iż wcześniejsza egzekucja, która skierowana byłaby do majątku Spółki (...) przyniosłaby zaspokojenie wierzytelności banku. Twierdzenia te jednak nie zostały wykazane. Zauważyć należy, iż pozwany czynił starania uzyskania zapłaty swych należności od Spółki (...), a dopiero wobec ich nieskuteczności wystawił bankowy tytuł egzekucyjny przeciwko powodom i podjął dalsze czynności celem jej wyegzekwowania należności. Sprzedaż przedsiębiorstwa miała miejsce w październiku 2008 r. W styczniu i w lutym 2009 r. odbywały się negocjacje dotyczące spłaty kredytu. W 2009 r. Spółka (...) nie płaciła już zobowiązań, w tym nie zapłaciła sprzedawcy za nabyte przedsiębiorstwo, w związku z czym (...) złożyła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. wniosek z dnia 1 czerwca 2009 r. o wszczęcie egzekucji należności z tytułu ceny sprzedaży przedsiębiorstwa. Z postanowienia, znajdującego się w akach sprawy (K - (...)) wynika, iż 21 września 2009 r. ogłoszono upadłość Spółki (...), z możliwością zawarcia układu, a postanowieniem z 20 kwietnia 2011 r. zmieniono to postanowienie na ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego. Jak z kolei wynika z umowy z dnia 26 stycznia 2010 r., zawartej pomiędzy pozwanym a Spółką (...), ta ostatnia była już wówczas w upadłości układowej. Dopiero po ustaleniu, iż spółka w upadłości zapłaciła jedynie 40.000 zł i 24.000 CHF Bank skierował egzekucję w stosunku do wierzycieli, w tym także przeciwko pozostałym poręczycielom - małżonkom P. Przedstawiony wyżej tok działania pozwanego nie pozwala na przyjęcie, iż postępowanie Banku nie było nacechowane celową i złośliwą szykaną wobec powodów.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa
- 24 marca 2011 r. - 28.000 zł,
Dlatego też apelacja pozwanego nie mogła odnieść zamierzonego przez niego skutku.
Władztwo przedsiębiorstwa eksploatującego urządzenia przesyłowe, odpowiada władztwu wynikającemu z prawa służebności, co pozwala uznać je za posiadacza służebności.
Powyższy stan faktyczny doprowadził Sąd Okręgowy do uznania powództwa za uzasadnione. Sąd odwołał się do treści art. 17 w zw. z art. 65 ust. 1 i art. 76 ust. 2 KsięgWieczHipU, stosownie do których wierzyciel hipoteczny jest uprawniony do żądania zaspokojenia swojej wierzytelności w całości lub w części z nieruchomości obciążonej na jego rzecz hipoteką bez względu na to czyją stała się własnością i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela tej nieruchomości. W związku z zarzutami pozwanego Sąd odniósł się do kwestii czy wierzytelność powoda zabezpieczona hipoteką istnieje i czy jest wymagalna, a w szczególności czy na skutek działań (...) S.A. doszło do naruszenia umowy z dnia 2 listopada 2006 r. łączącej go z powodem, uzasadniających postawienie przez powoda w stan natychmiastowej wymagalności obligacji wraz z niewykupionymi kuponami odsetkowymi. Zdaniem Sądu, ponieważ kupony odsetkowe nie zostały wykupione, doszło do naruszenie warunków umowy z dn. 2.11.2006 r., zatem na podstawie art. 14 tej umowy powodowy M. był uprawniony do postawienia obligacji wszystkich emisji w stan natychmiastowej wykonalności. Zatem przedmiotowa wierzytelność powoda istnieje, jest wymagalna, a jej wysokość wynosi 80.689.865,20 zł, co przekracza wartość żądania pozwu.
W ocenie Sądu Okręgowego biegły sądowy trafnie przy obliczaniu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości posiłkował się wysokością czynszu z tytułu dzierżawy obliczanego na podstawie wartości rynkowej gruntu i zarzuty powoda w tym zakresie są całkowicie nie zasadne. Powód zarzucał również biegłemu, iż przyjęte przez biegłego wzory do wyliczenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości są nieprawidłowe, powołując się przy tym na opracowania innych rzeczoznawców majątkowych. Powołując się na wskazany już wyżej pogląd, Sąd I Instancji powtórzył, że może oceniać opinie biegłego pod względem fachowości, rzetelności, czy logiczności. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń. Wobec tego Sąd I Instancji uznając, że przedstawiony przez biegłego sądowego wzór wyliczenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości jest logiczny i w sposób przejrzysty przez biegłego objaśniony, nie miał podstaw, aby zakwestionować prawidłowość tego wzoru. Tym bardziej według Sądu I Instancji nie mógł on obliczać wynagrodzenia wedle przyjętego przez powoda wzoru, który opierał się na wzorach zamieszczony w fachowych czasopismach, byłoby to bowiem wprowadzenie przez Sąd własnych twierdzeń, co do których powinien wypowiedzieć się biegły, który ma wiadomości specjalne w tym zakresie, a Sąd ma ocenić, czy przedstawione przez biegłego twierdzenia są logiczne, fachowe i rzetelne. Dalej Sąd I Instancji wskazuje, że w kolejnych składnych przez powoda pismach zawierających zarzuty, co do opinii, powód dążył jedynie do zdyskredytowania osoby biegłego J.Ś. i posiadanych przez niego wiadomości z zakresu szacowania nieruchomości. Sąd I Instancji uznał natomiast za zasadne przyjęcie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 6 lutego 2003 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych do określenia pasa gruntu nie podlegającego zabudowie i niezbędnego do naprawy i konserwacji urządzeń przesyłowych. Przyjęcie bowiem wymiarów pasa gruntu określonego wewnętrznym zarządzeniem strony pozwanej pozostawałoby w sprzeczności z cytowanym wyżej rozporządzeniem, a ponadto zasady doświadczenia życiowego nie pozwalają na uznanie, aby tak wąski pas gruntu pozwalał na wykonanie jakichkolwiek napraw i konserwacji.
Sąd I instancji ustalił następujący stan faktyczny:
d) naruszenia art. 361 KPC, poprzez pominięcie przez Sąd I Instancji istotnych okoliczności sprawy, wykazanych w toku postępowania przed Sądem I instancji w tym za pomocą dowodów z zeznań świadka P. A., dokumentów z akt postępowania w przedmiocie podania o układ oraz w przedmiocie ogłoszenia upadłości, opinii biegłej E. S., opinii i zeznań J. F.- które to dowody Sąd I instancji wymienia jako podstawę ustaleń stanu faktycznego sprawy, a mianowicie okoliczności, iż:
Wartość 1m2 p.u. wycenianej nieruchomości - budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowi 3.923 zł i jest adekwatna do charakteru rynku lokalnego nieruchomości, odzwierciedla ceny jakie na nim występują w okresie badania cen, biorąc pod uwagę cechy - atrybuty nieruchomości, preferencje nabywców oraz obecny stan rynku lokalnego. W procesie szacowania uwzględniono uwarunkowania mające wpływ na wartość nieruchomości. Otrzymany wynik określa najbardziej prawdopodobną cenę możliwą do uzyskania przy sprzedaży przedmiotowego prawa na wolnym rynku.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód, zarzucając:
W tej sytuacji kwestią wymagającą rozstrzygnięcia pozostaje jedynie ocena, czy prawidłowo postąpił sąd I instancji uznając, że podniesienie przez prokuratora zarzutu przedawnienia nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego - art. 5 KC, czy też, jak chce skarżący, podniesienie tego zarzutu nastąpiło z obrazą wskazanego przepisu. W ocenie sądu odwoławczego, sąd I instancji prawidłowo uznał, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania dyrektywa art. 5 KC. Obszerna argumentacja poświęcona tej kwestii przedstawiona w pisemnych motywach wyroku, w ocenie Sądu Apelacyjnego, zasługuje na pełną akceptację i zbędne jest jej ponowne przytaczanie. Apelacja ma charakter polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu meriti, że o przedawnieniu nie zdecydowały wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie art. 5 KC i nie dostarcza argumentów za przyjęciem, że do przedawnienia doszło z winy organów wymiaru sprawiedliwości. Przede wszystkim zauważyć należy, że wszelkie kwestie podnoszone jako zarzuty odwoławcze były przedmiotem rozważań sądu I instancji. Poczynione przez sąd I instancji ustalenia pozostają pod ochroną art. 7 KPK, a apelacja nie dostarcza argumentów które mogłyby tę ocenę podważyć. Nie da się bowiem podzielić stanowiska skarżącego, że do przekroczenia terminu przedawnienia doszło z winy Sądu Rejonowego w R. Wbrew bowiem twierdzeniom autora apelacji sąd rejonowy nie popełnił „licznych uchybień” lecz jedynie jedno, które i tak, jak słusznie uznał sąd rozpoznający wniosek o odszkodowanie, nie miało żadnego znaczenia dla biegu okresu przedawnienia. Chodzi o doręczenie wnioskodawcy odpisu wyroku ze stwierdzeniem, iż uprawomocnił się on w dniu 22 grudnia 2010 r. Nie ulega wątpliwości, że powyższa adnotacja była błędna, gdyż wyrok wobec W.C. uprawomocnił się w dniu 1 kwietnia 2010 r. Rzecz jednak w tym, że ów odpis z klauzulą o ewidentnie błędnej treści został doręczony wnioskodawcy w dniu 4 kwietnia 2011 r., a więc ewentualne wprowadzenie W.C. w błąd nastąpiłoby już po upływie rocznego terminu, a co za tym idzie już po tym, jak upłynął faktyczny termin na zgłoszenie wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie. Wbrew jednak twierdzeniom skarżącego W.C. wiedział, że wyrok wobec niego uprawomocnił się znacznie wcześniej, tj. 1 kwietnia 2010 r. Prawidłowo bowiem sąd I instancji ustalił, że wobec wnioskodawcy nie została wywiedziona apelacja przez jedyny uprawniony podmiot, jakim, z uwagi na wyrok uniewinniający, był prokurator. Całe postępowanie wnioskodawcy świadczy o tym, że wiedział, iż wyrok wobec niego nie został zaskarżony apelacją. W.C. korzystał z pomocy obrońcy z wyboru, który nie informował go o tym, że toczy się wobec niego dalsze postępowanie. Ponadto ani wnioskodawca ani jego obrońca nie otrzymali odpisu apelacji. Powyższa okoliczność jest o tyle istotna, że reprezentujący wnioskodawcę obrońca bronił także inną występującą w sprawie osobę, wobec której wywiedziona została apelacja. Oznacza to, że przynajmniej od daty otrzymania odpisu apelacji przez obrońcę W.C., który bronił także inną osobę nie było wątpliwości, że wyrok wobec wnioskodawcy uprawomocnił się. Odpis apelacji prokuratora dotyczącej innej osoby, którą reprezentował adwokat będący także obrońcą W.C. został doręczony w dniu 12 kwietnia 2010 r., a zatem co najmniej od tej daty wnioskodawca miał lub bez żadnego problemu mógł mieć informację, że wyrok wobec niego jest prawomocny. O tym, że W.C. wiedział o prawomocności wydanego wobec niego wyroku uniewinniającego świadczy także treść pism kierowanych do Sądu Rejonowego w R. Wszak wnioskodawca za każdym razem żądał przesłania mu „prawomocnego wyroku”. W odpowiedzi na pierwsze pismo z dnia 20 października 2009 r. sąd udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, z treści której wynikało, iż wyrok wobec niego nie jest prawomocny. Taka informacja była zgodna z prawdą skoro wniosek o uzasadnienie wyroku wobec wszystkich oskarżonych złożył prokurator. Wbrew twierdzeniom skarżącego stwierdzenie „że wyrok w sprawie (...) p-ko W.C. (1) nie jest w chwili obecnej prawomocny, gdyż został zaskarżony przez Prokuratora Okręgowego w Ł.” nie wprowadzało wnioskodawcy w błąd. Faktycznie bowiem wyrok nie był prawomocny skoro prokurator złożył wniosek o jego uzasadnienie tzw. zapowiedź apelacji, co oznacza, iż W.C. nie mógł otrzymać tego, czego żądał. Wnioskodawca zwracał się jeszcze dwukrotnie, w dniach 5 października 2010 r. i 28 grudnia 2010 r. o nadesłanie „prawomocnego wyroku”. Pomimo, że nie otrzymał po pierwszej z powyższych dat odpisu wyroku, nie był już informowany o jego nieprawomocności, a jedynie o tym, że akta znajdują się w Sądzie Okręgowym w Ł. i odpis zostanie przesłany po ich zwrocie. Słusznie zatem sąd I instancji uznał, że wnioskodawca wiedział, iż wyrok w odniesieniu do niego jest prawomocny. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, prawidłowo sąd meriti uznał, że świadczy o tym nie tylko żądanie „prawomocnego wyroku” ale także wiedza, jaką wnioskodawca dysponował odnośnie toczącego się w odniesieniu do innych osób postępowania odwoławczego. Wiedzy tej nie kwestionuje także autor apelacji.
1. naruszenie art. 379 pkt 2 KPC skutkujące nieważnością postępowania poprzez wydanie orzeczenia w stosunku do (...) S.A. Oddział w W., który to podmiot w chwili orzekania nie istniał (został wykreślony z KRS), a obecnie legitymowanym jest (...) SA Oddział w W. jako jego następca prawny,
Back to posts
Comments:
[2018-06-23 12:44] AiwpiExcew :

online gambling <a href="https://onlinecasinolo.com/">gambling sites</a> casino real money https://onlinecasinolo.com/ - casino games

[2018-06-23 12:42] ArxkoExcew :

world class casino slots masque <a href="https://onlinecasinoslotswmw.com/">online slot machines</a> hollywood online casino https://onlinecasinoslotswmw.com/ - double down casino

[2018-06-23 12:40] AyhvsExcew :

aol games casino <a href="https://australiaonlinecasinol24.com/">crown casino</a> online casino https://australiaonlinecasinol24.com/ - casino australia

[2018-06-23 12:34] AjcsfExcew :

free online casino slots <a href="https://casinoonlineslotsy.com/">tropicana online casino nj</a> real money casino https://casinoonlineslotsy.com/ - prairie meadows casino

[2018-06-23 12:34] AckowExcew :

stn play online casino <a href="https://onlinecasinogamesst.com/">parx casino online</a> big fish casino https://onlinecasinogamesst.com/ - casinos near me

[2018-06-23 12:29] AjxfnExcew :

online casino games <a href="https://onlinecasinolc.com/">gsn casino</a> casino play https://onlinecasinolc.com/ - best online casino

[2018-06-23 12:27] AtaeyExcew :

betfair online casino <a href="https://onlinecasinoplayz.com/">royal river casino</a> real money casino https://onlinecasinoplayz.com/ - online casino slots

[2018-06-23 12:24] AxtccExcew :

san manuel casino <a href="https://onlinecasinoslotsmaxx.com/">doubleu casino on facebook</a> caesars casino online https://onlinecasinoslotsmaxx.com/ - gossip online casino

[2018-06-23 12:16] AkeouExcew :

casino slots <a href="https://onlinecasino888.us.org/">casino play</a> online casino real money https://onlinecasino888.us.org/ - gsn casino games

[2018-06-23 12:15] AwmswExcew :

online casinos for us players <a href="https://onlinecasinog24.com/">casino blackjack</a> casino play https://onlinecasinog24.com/ - mgm online casino


Maximum comments count is reached.